Mannen Aves

Hallo lieve lezers van mijn verhaal,

Vandaag kreeg ik een bericht van de commandant van de Guardia Costa uit de Aves,
of wilde laten weten wanneer ik kwam met de Blue Marlin.
Nou daarmee was ik wel zeer vereerd maar dan schiet het me ook te binnen dat ik nog een verhaal moet maken bij de foto's.
Dat is toch weer een poosje geleden besef ik me dan....

Welnu,

ik zocht voor de trip naar de Aves Eilanden naar een bemanning en had van de vorige reizen de vaste bemanningslede Dolf en Han al ge contact of die mee zouden gaan.
Dan zouden we alle drie uitzien naar een extra man....
Tot ik via Jeltje Christiaan Clift weer tegen het lijf loop, die ook al eens een trip met de Crossbow met mij maakte naar Chichireviche in Venezuela,waar we ook allebei goede herinneringen aan hadden.Clift zei direct dat hij wel twee andere gasten had die mee wilden.
Dat was maar goed ook want door omstandigheden haakt Han al vroeg af en of de duvel ermee speelde, was ook Dolf niet available.
Dus gingen wij met Clift, Jan- de swah van Clift- en Mayckel een zakenrelatie van Clift naar de Aves op dinsdagochtend vroeg.
De zeiltocht naar Bonaire verliep zo voorspoedig dat we op Klein Curacao een stop maakten om wat te zwemmen en vooral Jan had last van zeeziekte en moest even bijkomen. waarmee alle zeilhandelingen en anker-opgaan-handelingen er goed gerepeteerd werden.Vanaf Klein Curacao zeilden we in lange slagen naar Pink Beach op Bonaire waar de Carmabi boei zouden pikken om rond zeven uur 's avonds.Dan zouden we door de Kustwacht of door de Parkrangers van Carmabi niet meer weggestuurd worden.
We gingen vroeg te kooi om de volgende ochtend om twee uur op te staan, zodat we om drie uur anker op konden gaan.Los van de boei.
Alles verliep goed en enkelen konden alweer meteen te kooi omdat de boot heerlijk het daglicht tegemoet zeilde.Om de Rhumbline slagen makend naderden we de Aves en om twee uur 's middags hadden we het atol al gespot vanwege de lichtblauwe weerkaatsing van het ondiepe water tegen de onderkant van de wolken.Gelijk de vleugels van de stern die daags ervoor over het water kwam aanvliegen en waarvan ik de bemanning vertelde dat we "morgen" de Aves zo als eerste zullen waarnemen.
Wij waren om omstreeks vier uur zover dat we bij Isla Palmera voor anker konden gaan, maar de Guradia Costa maande ons tot voor anker gaan voor hun station.Ze moesten ons visiteren.
Nou dat deden ze dan ook grondig ook;overal zaten mannetjes van de Kustwacht in en aan , alles moest open en de harpoen van Clift moest worden ingeleverd.En zeker niet jagen op kreeft....het was in de Aves verboden in de "moulding tijd" te jagen op kreeft.( moulden is als kreeften en krabben, ook hagedissen en slangen doen dat. uit hun harde pantser treden en weer een groter pantser aanmaken.
Maykel had al een boek aangeschaft over de wrakken van DÉstrées,Dat was een admiraal die voor de Fransen in 1675 Curacao moest veroveren op de Hollanders,Dat liep destijds helemaal fout af.....want die slimme rakkers van de W.I.C. stuurden snelle wendbare schepen op de Armada af die de schepen op de Aveseilanden lokten.De hele vloot van Frankrijks machtige oorlogsmachine liep schipbreuk.Wij zouden nu dus gaan duiken naar de wrakken.
Alle scenario's werden besproken hoe er te komen.Bij de overblijfselen.Mind you... alles is achter de koraalbarriere gestrand en wij ankerden aan de veilige binnenzijde van het Atol, maar moesten nog wel door de riffen naar buiten zien te zwemmen, met het gevaar door de enorme branding weer op de riffen ( BRANDKORAAL< ZEEAPPELS) gesmakt te worden.
Na enige pogingen van ons allen was het gelukt eruit te zwemmen maar dan was er weer een probleem hoe weer naar binnen te komen.Alles om je heen was vlijmscherp brandkoraal.Het was er zo ondiep dat je met je duikmasker tegen de Hersenkoralen zou gesmakt kunnen worden."Duckdiven",wat ik van mijn zoons Marc en Patrick heb geleerd bij het surfen aan de Noordkust van Curacaio was de oplossing.En de ingang markeren met de boei.
Aan de andere zijde van van het koraal rif was het fenomenaal mooi. Waren er aan de binnenkant veel zeer grote barracuda's en soms wel een haai, buiten was het vredig en erg gevarieerd,.....maar.....geen wrakken.
Alle onze tipgevers uit Curacao en onder de yachties hadden zelf nog nooit iets gezien of deden maar alsof.Wij doken met flessen, snorkelden en struinden het hele gebied af........maar geen enkele relekwie uit de DÉstrées tijd.
Wij hebben wel erg genoten van ons verblijf op de Aves.Goed gegeten o.a. conch (karkó)en veel met elkaar gelachen.Wij namen ons allen voor om vooral op Internet te gaan struinen naar gegevens over de wrakken.
Inmiddels zijn wij dank zij Mayckel wel erg veel wijzer geworden.Daarom is het plan opgevat om snel weer te gaan,
Wij hebben ons uit de riffen gemanouvreerd en zijn weer langs de Guardia Costa gegaan om de harpoen op te halen.Tegelijk gebruik makend van de gelegenheid om het Zuideiland waarop de basis van de Guardia Costa staat te bezichtigen.
Ik wist van vorige trips dat er spoorrails liepen en dat er kalkovens stonden die nog waren aangelegd door de Hollanders , ene Tolly Boon.Samen met wat kornuiten van de kustwacht op onderzoek uit.Getuige de foto's waren we nu wel succesvol.
De bemanning van de Blue Marlin heeft het toen met een partijtje Domino opgenomen tegen de jongens van de Guardia Costa.Zo ontstond dus een vriendschap waaruit is voortgekomen dat wij ze hebben beloofd een Tv voor hun te regelen en glasmatten en epoxy om hun waterreservoirs mee te repararen.
Dat zal wel nu de reden zijn waarom zij mij hebben gecontact. President Chavez kan die arme sloebers daar niet bieden.Zijn land is naar de knoppen.Sommige jongens zitten daar twee jaar van hun diensttijd en er valt niets te doen. Ze hebben niet eens een buitenboordmotor op hun "lancha" op jachten te visiteren.Het vuurtoren licht een paar mijl noordwaarts doet het niet sinds maanden maar ze kunnen er niet heen om die te repareren.
Wij hebben er weer volop genoten en we gaan er weer gauw naar toe. de wrakken van DÉstrées zijn ons doel.En de grote barracuda's en het prachtige koraal.Ik zag er Papegaaivissen zo groot als mijn fiets..